Zgodnie z art.2 ust.1 pkt.26 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy( Dz. U. z 2008r. Nr. 69, poz. 415 z późn. zm.) 
- prace interwencyjne to zatrudnienie bezrobotnego przez pracodawcę, które nastąpiło w wyniku umowy zawartej ze starostą i ma na celu wsparcie osób będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy, o których mowa w art.49. 

Bezrobotni będący w szczególnej sytuacji na rynku pracy (art.49 ustawy):
• bezrobotni do 25 roku życia - oznacza to bezrobotnych, którzy od dnia zastosowania wobec nich usług lub instrumentów rynku pracy nie ukończyli 25 roku życia.
• bezrobotni długotrwale (oznacza to bezrobotnych pozostających w rejestrze powiatowego urzędu pracy łącznie przez okres ponad 12 miesięcy w okresie ostatnich 2 lat, z wyłączeniem okresów odbywania stażu i przygotowania zawodowego dorosłych) albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, o którym mowa w art. 50 ust. 2 pkt 2 (oznacza to bezrobotnych korzystających ze świadczeń pomocy społecznej, którzy zakończyli uczestnictwo w kontrakcie socjalnym, indywidualnym programie usamodzielnienia, lokalnym programie pomocy społecznej, o których mowa w przepisach o pomocy społecznej lub uczestnictwa w indywidualnym programie zatrudnienia socjalnego, o którym mowa w przepisach o zatrudnieniu socjalnym), albo kobiet, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka,
• bezrobotni powyżej 50 roku życia – oznacza to bezrobotnych, którzy w dniu zastosowania wobec nich usług lub instrumentów rynku pracy ukończyli co najmniej 50 rok życia

• bezrobotni bez kwalifikacji zawodowych (nieposiadający kwalifikacji do wykonywania jakiegokolwiek zawodu poświadczonych dyplomem, świadectwem, zaświadczeniem instytucji szkoleniowej lub innym dokumentem uprawniającym do wykonywania zawodu), 
•bez doświadczenia zawodowego (bezrobotni, bez doświadczenia uzyskanego w trakcie zatrudnienia, wykonywania innej pracy zarobkowej lub prowadzenia działalności gospodarczej przez okres co najmniej 6 miesięcy ) lub bez wykształcenia średniego,
• bezrobotni samotnie wychowujący co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia,
• bezrobotni, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia
• bezrobotni niepełnosprawni,

W/w wymogi dotyczące bezrobotnych kierowanych do pracodawców nie podlegających ustawie o pomocy publicznej. 

W stosunku do bezrobotnych kierowanych do pracy w ramach prac interwencyjnych do przedsiębiorcy podlegającemu ustawie o pomocy publicznej, stosuje się dodatkowo przepisy art.2 pkt.18 i art.2 pkt.19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 tj.:
1) „pracownik znajdujący się w szczególnie niekorzystnej sytuacji” oznacza osobę, która:
a) jest bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie ostatnich sześciu miesięcy, lub

b) nie ma wykształcenia ponadgimnazjalnego lub zawodowego (ISCED 3), lub

c) jest w wieku ponad 50 lat; lub
d) jest osobą dorosłą mieszkającą samotnie, mającą na utrzymaniu co najmniej jedną osobę, lub 
e) pracuje w sektorze lub zawodzie w państwie członkowskim, w którym dysproporcja kobiet i mężczyzn jest co najmniej o 25% większa niż średnia dysproporcja we wszystkich sektorach gospodarki w tym państwie członkowskim i należy do tej grupy stanowiącej mniejszość, lub
f) jest członkiem mniejszości etnicznej w państwie członkowskim, który w celu zwiększenia szans na uzyskanie dostępu do stałego zatrudnienia musi poprawić znajomość języka, uzupełnić szkolenia zawodowe lub zwiększyć doświadczenie zawodowe.
2) „pracownik znajdujący się w bardzo niekorzystnej sytuacji” oznacza każdą osobę, która jest bezrobotna przez co najmniej 24 miesiące.

Zatrudnienie bezrobotnych w ramach prac interwencyjnych następuje na podstawie umowy cywilno-prawnej zawartej przez starostę z pracodawcą po uprzednim złożeniu przez pracodawcę pisemnego wniosku o organizację prac interwencyjnych. O sposobie rozpatrzenia wniosku starosta powiadamia wnioskodawcę w terminie 30 dni od dnia złożenia kompletnego wniosku.